Coś z Cohen’a…

„The Window” 

 Why do you stand by the window

Abandoned to beauty and pride

The thorn of the night in your bosom

The spear of the age in your side

Lost in the rages of fragrance

Lost in the rags of remorse

Lost in the waves of a sickness

That loosens the high silver nerves
Oh chosen love, Oh frozen love

Oh tangle of matter and ghost

Oh darling of angels, demons and saints

And the whole broken-hearted host

Gentle this soul
And come forth from the cloud of unknowing

And kiss the cheek of the moon

The New Jerusalem glowing

Why tarry all night in the ruin

And leave no word of discomfort

And leave no observer to mourn

But climb on your tears and be silent

Like a rose on its ladder of thorns
Oh chosen love, Oh frozen love…
Then lay your rose on the fire

The fire give up to the sun

The sun give over to splendour

In the arms of the high holy one

For the holy one dreams of a letter

Dreams of a letter’s death

Oh bless thee continuous stutter

Of the word being made into flesh
Oh chosen love, Oh frozen love…
Gentle this soul

Leonard Cohen


„Okno”
Dlaczego stoisz przy oknie 

Wciąż piękną i dumną chcąc być 

Twe piersi kaleczy cierń nocy 

Włócznia wieku w twym boku już tkwi 
Giniesz w łachmanach sumienia 

Szukając zapachów i barw 

Nerwy napięte i srebrne 

Zwiotczały, stoczyła ja rdza 
Miłości wybrana, miłości zmrożona 

Plątanino materii i ducha 

Wybranko aniołów, demonów i świętych 

Zastępów złamanych serc 

Uspokój tę duszę 
Ucałuj policzek księżyca 

I z chmury niewiedzy swej wyjdź 

Nowe Jeruzalem spłonęło 

Po cóż czekać w ruinach na świt 
Na trudy się nie skarż ni słowem 

I niech nie współczuje Ci nikt 

Jak róża po drabinie cierniowej 

Pnij się w górę w milczeniu przez łzy 
Rzuć potem tę różę do ognia 

I słońcu w ofierze ją złóż 

A słońce niech weźmie w ramiona 

Najświętszy jedyny Bóg 
Bóg marzy o śmierci litery 

Bo żaden nie znaczy nic znak 

Lecz sprzyja ciągłemu jąkaniu 

Słów chcących ciałem się stać 
Miłości wybrana, miłości zmrożona 

Plątanino materii i ducha 

Wybranko aniołów, demonów i świętych 

Zastępów złamanych serc 

Uspokój tę duszę, uspokój ją.
Leonard Cohen

tłumaczenie: Maciej Zembaty

Tyle dźwigamy naszych ojczyzn, na jednym grzbiecie jednej ziemi…

​…

To będzie noc w głębokim śniegu

Który ma moc głuszenia kroków

W głębokim cieniu co przemienia

Ciało na dwie kałuże mroku

Leżymy powstrzymując oddech

I nawet szept najlżejszy myśl
Jeśli nas nie wyśledzą wilki

I człowiek w szubie co kołysze

Na piersi szybkostrzelną śmierć

Poderwać trzeba się i biec

W oklasku suchych krótkich salw

Na tamten upragniony brzeg
Wszędzie ta sama ziemia jest, naucza mądrość

Wszędzie człowiek białymi łzami płacze, Matki kołyszą dzieci

Księżyc wschodzi i biały dom buduje nam
To będzie noc po trudnej jawie

Ta konspiracja wyobraźni

Ma chleba smak i lekkość wódki

Lecz wybór by pozostać tu

Potwierdza każdy sen o palmach
Przerwie sen nagłe wejście trzech

Wysokich z gumy i żelaza

Sprawdzą nazwisko sprawdzą strach

I zejść rozkażą w dół po schodach

Nic z sobą zabrać nie pozwolą

Prócz współczującej twarzy stróża
Wszędzie ta sama ziemia jest, naucza mądrość

Wszędzie człowiek białymi łzami płacze, Matki kołyszą dzieci

Księżyc wschodzi i biały dom buduje nam
Helleńska, rzymska, średniowieczna

Indyjska, elżbietańska, włoska

Francuska nade wszystko chyba

Trochę weimarska i wersalska

Tyle dźwigamy naszych ojczyzn

Na jednym grzbiecie jednej ziemi
Lecz ta jedyna, której strzeże

Liczba najbardziej pojedyncza

Jest tutaj gdzie cię wdepczą w grunt

Lub szpadlem, który hardo dzwoni

W tęsknocie zrobią spory dół…
Zbigniew Herbert Odpowiedź

[Nadzieja] Jeżeli nam się uda…

Jeżeli nam się uda to coś my zamierzyli 

i wszystkie słońca które wyhodowaliśmy w 

doniczkach 

naszych kameralnych rozmów 

i zaściankowych umysłów 

rozświetlą szeroki widnokrąg 

i nie będziemy musieli mówić że jesteśmy 

geniuszami 

bo inni powiedzą to za nas

i aureole 

tęczowe aureole 

…ech szkoda gadać 

Panowie jeżeli to się uda 

To zalejemy się jak jasna cholera
Andrzej Bursa

Trzy prawa Clarke’a

1. Dostatecznie zaawansowana technologia nie różni się od magii.

2. Jedyny sposób, by odkryć granice możliwości, to przekroczyć je i sięgnąć po niemożliwe.

3. Jeśli starszawy, uznany naukowiec mówi, że coś jest możliwe, niemal z pewnością ma rację, lecz jeśli mówi, że to jest niemożliwe, najprawdopodobniej się myli.